Ηλεκτρονικός Σύνδεσμος Εφέδρων Αξιωματικών "Δημήτρης ΤΣΑΜΚΙΡΑΝΗΣ"

Ηλεκτρονικός Σύνδεσμος Εφέδρων Αξιωματικών "Δημήτρης ΤΣΑΜΚΙΡΑΝΗΣ"

Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

Έφεδρος Αξιωματικός Νίκος Κοπάσης-Μάχη της Κρήτης

(Aναδημοσίευση από http://www.haniotika-nea.gr) 

...Γεννημένος την 27/11/1917 στην Ανώπολη Σφακίων, κατατάχθηκε τον Οκτώβριο του 1938 στο 14 Σύνταγμα Πεζικού και τον Απρίλιο του 1939 μετατέθηκε στον IX συνοριακό τομέα, ενώ την 23/03/1941 ονομάσθηκε έφεδρος Ανθυπολοχαγός Πεζικού.

Στις 20 Μάη του 1941 υπηρετούσε στο 5ο Ανεξάρτητο Τάγμα Πηγής Ρεθύμνης λαμβάνοντας μέρος στην επική Μάχη. Προήχθη επ’ ανδραγαθία στο πεδίο της Μάχης στο βαθμό του Λοχαγού και παρασημοφορήθηκε με το Χρυσόν Αριστείον Ανδρείας, τον Πολεμικόν Σταυρό Γ’ τάξεως δύο φορές, το Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων και τα Μετάλλια εκστρατείας 1940 – 41 και Εθνικής Αντίστασης. 

Τιμήθηκε επίσης με περγαμηνές, διπλώματα και πλακέτες από πολλούς άλλους φορείς όπως την V Μεραρχία Κρητών, τις Νομαρχίες Χανίων και Ρεθύμνης και αρκετούς άλλους. 


Το 1948 διορίσθηκε στην Αγροτική τράπεζα στα Χανιά όπου έφθασε ως υποδιευθυντής, ενώ για 20 χρόνια ως διευθυντής με επιτυχία στο υπ/μα της Αγροτικής στις Σάππες Ροδοπής, στην Κίσαμο, στην Αταλάντη, στον Παλαμά Καρδίτσας, στο Ρέθυμνο, Ηράκλειο και Λάρισα, απ’ όπου συνταξιοδοτήθηκε το 1983.



Για τις λεπτομέρειες από όλη τη δράση κατά την πορεία της ζωής του θα χρειαζόταν πολλές σελίδες των “Χ.Ν.” γι’ αυτό θα περιορισθώ στο γεγονός ότι αυτή αναφέρεται σε αρκετές εκδόσεις και αρκετά είναι τα τραγούδια και ποιήματα που γράφτηκαν γι’ αυτόν.
Ενδεικτικά θα παραθέσω αποσπάσματα από μερικά:
– Στο βιβλίο του Στ. Καλλονά «Μάχη της Κρήτης», αναφερόμενος στην 7η ημέρα της Μάχης στον Εσταυρωμένο Ρεθύμνης γράφει: «Αλλά οι αξιωματικοί της βάσεως πυρός ανθυπασπισταί (Ευέλπιδες ΙΙ) Σερβετιάδης, Ιωαννίδης, ως και ο εφ. ανθυπολοχαγός Κοπάσης, εξώρμησαν εκ της βάσεως πυρός και κατέλαβον τον Εσταυρωμένον, εκμεταλλευθέντες τα αποτελεσματικά πυρά του εκ λαφύρων όλμου, τον οποίον εχειρίζετο εις Έλλην λοχίας του πυροβολικού…»

– Στο βιβλίο “Η Μνήμη και η Στάχτη” της ιατρού και διακεκριμένης λογοτέχνιδας Πόπης Ντουντουλάκη γράφει στη σελίδα 34:
«Δώσε, Χριστέ μου φώτιση τσι λέξεις ν’ αρμοδένω
για άντρα λεοντόκαρδο, περίσσια προικισμένο.
Απ’ τσ’ Άνω Πόλης των Σφακιών το μυρωμένο αγέρα
η λεβεντιά του άνθισε στην Κρήτη πέρα ως πέρα.
Νιο παλληκάρι, στο χακί, το ναζισμό χτυπούσε.
Η Μάχη δεν απόσωνε, μ’ αυτός δεν εδειλιούσε.
Την πέτρα έκανε σίδερο, τον ήλιο έκανε βόλι
και τση ψυχής τη δύναμη αποθαυμάζαν όλοι.
Στο Ρέθυμνο, στο Ηράκλειο μεγάλο έδωσε αγώνα
να τον θυμούνται οι Γερμανοί στον άπαντα αιώνα.
Κι ύστερα πάλι των Χανιών δρασκέλιζε τα όρη
να φέρει την Ελευθεριά, τση Κρήτης μας την κόρη.
Άφοβος κι ανυπόταχτος, σεμνός, μπεγεντισμένος,
έγινε θρύλος τση πρεπιάς, αητός καμαρωμένος.
Κοπάσης το επίθετο, Νίκος το όνομά του
η Παναγία κι ο Χριστός πάντα νάναι κοντά του!»

– Από το βιβλίο του Μ. Ροκάκη «Ιστορία της Κρήτης 1941-45» και από τη σελίδα 43 αντιγράφουμε τους στίχους από έμμετρο:
«Κοντά στο κλεφτοπέραμα λόχο ‘χε ο Μπολότης
και ήταν όλοι Σφακιανοί και διαλεχτοί στη νοιώτη.
Ένας Ανθυπολοχαγός που ‘ταν ανωπολήτης
φοβούμαι άλλο σαν αυτό, δεν θα τον βρης στην Κρήτη.
Κοπάσης το επίθετο, Νίκος είν’ τ’ όνομά του
όσους κι αν είδα στα Σφακιά δεν ξέρω τον καλλιά του».

– Στο μνημειώδες σύγγραμμα του Μάρκου Πολιουδάκη αναφέρεται:
«Επίσης στο ίδιο σημείο έδρασαν ομάδες πολυβόλων με τον Υπολ/γό Βιστάκη Αντώνιο. Επειδή οι στρατιώτες δε γνώριζαν τη χρήση τους, τα πολυβόλα χειρίζονταν οι μόνιμοι Ανθυπασπιστές (Ευέλπιδες ΙΙας) Αργυριάδης και Σερβετιάδης Σοφοκλής και ο έφεδρος Ανθυπολ/γός Κοπάσης Νίκος».

– Για τη συμπεριφορά του Νίκου Κοπάση προς τους αιχμαλώτους, ο ακόλουθος Άμυνας της Πρεσβείας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στην Αθήνα, του έγραψε σε επιστολή: «Αξιότιμε κ. Κοπάση…. Η στάση σας αποτελεί ένα εντυπωσιακό δείγμα ανθρώπινου μεγαλείου και καταδεικνύει την ικανότητα να αναγνωρίζει κανείς μετά το τέλος της μάχης στο πρόσωπο του εχθρού του τον άνθρωπο και μόνο τον άνθρωπο, πράγμα που δεν συναντάται συχνά… Ως εκπρόσωπος νεότερης γενιάς μπορώ να σας εκφράσω τον βαθύτατο θαυμασμό και τον αμέριστο σεβασμό μου για το προσωπικό σας αυτό μεγαλείο».
Για την συμπεριφορά του επίσης και απέναντι στους αγρότες – πελάτες της Αγροτικής απ’ όπου πέρασε, έχουν γραφτεί κολακευτικά σχόλια, αλλά ας μην καταχραστώ τις στήλες των “Χ.Ν.” για καταχωρίσεις έστω και ενδεικτικές.
Τώρα στον Βετεράνο Νίκο Κοπάση ευχόμεθα να είναι καλά, να καταθέσει και πάλι στεφάνι στο Ηρώο του Σταυρωμένου Ρεθύμνης όπου πολέμησε και στο Συμμαχικό Νεκροταφείο στη Σούδα και να γιορτάσουμε τα 100 του τον Νοέμβρη που μας έρχεται. Στον αγαπητό γιο του Λευτέρη, τ. δ/ντή του Ο.Α. Κρήτης ευχόμεθα να τον χαίρεται και να είναι περήφανος γι’ αυτόν.




Στο βιβλίο, του ταξίαρχου Καλλονά ‘‘ η Μάχη της Κρήτης‘‘ αναφέρεται ως ανδραγαθήσας κατάφερε μάλιστα να πιάσει
αιχμάλωτους 85 Γερμανούς. Για την συμμετοχή του στη μάχη της Παναγιάς το 1944 γράφτηκαν οι παρακάτω στίχοι .
"Κάτω στο Κλεφτοπέραμα λόχο χεν ο Μπολιώτης
Κι ήτανε όλοι ξακουστοί και διαλεχτοί στη νιότη.
Μα ένας ανθυπολοχαγός που ήταν Ανωπολίτης,
Φοβάμαι άλλον σαν και αυτόν δεν θα τον βρεις στην Κρήτη.
Κοπάσης το επίθετο, Νίκος το όνομα του
όσο κι αν ψάξεις στα Σφακιά, δεν θάβρεις τον καλιά του.
Ίδρυσε και για χρόνια παρέμεινε πρόεδρος της Ένωσης Σφακιανών Χανίων."